هم‌پیمانان

ویژه‌نامه صنفی پنجره - شنبه 4 خرداد

بیش از پنج روز از انتخابات پرشور شورای صنفی می‌گذرد و سکوت هیأت نظارت در مورد تأیید صلاحیت انتخابات باعث شده است که عده‌ای در مورد به حد نصاب رسیدن مشارکت در این انتخابات تردیدهای نابجایی را ایجاد کنند.
دو نشریه جاد و سراج هر کدام به ترتیب وابسته به جامعه اسلامی دانشجویان و بسیج دانشجویی در آخرین شماره‌ی خود به شایعه‌پراکنی و طرح ادعاهای بی‌اساس در مورد این انتخابات رو آورده‌اند. از پرداختن به محتوای ادعاهای جاد نشریه جامعه‌ی اسلامی که زودتر منتشر شد، صرف نظر می‌کنیم، ائتلاف هم‌پیمانان پاسخ کاملی داده است،. اما ذکر این نکته را لازم می‌دانیم که انتشار این نشریه که به تازگی مجوز فعالیت گرفته است، تخلف از آیین‌نامه نشریات دانشجویی محسوب می‌شود. این آیین‌نامه، نشریاتی را که مجوز می‌گیرند ملزم کرده است که پیش از انتشارِ نخستین شماره، کارگاه آموزش روزنامه‌نگاری را بگذرانند. جاد روز یکم خرداد منتشر شد، در حالی که کارگاه‌ روزنامه‌نگاری در روز دوم دایر بود. با توجه به این که دست‌اندرکاران این نشریه در این کارگاه حضور نیافتند قاعدتاً برای ادامه‌ی فعالیت باید تا برگزاری دوباره‌ی این کارگاه صبر کنند. در هر صورت جاد با نقض قانون فعالیت خود را آغاز کرده است و باید دید که آیا مسؤولان دانشگاه با این تخلف برخورد می‌کنند یا خیر. گرچه ما با الزامی بودن کارگاه‌های روزنامه‌نگاری مخالفیم، اما در این مورد خاص به نظر می‌رسد اگر سردبیر این نشریه در یکی از این کارگاه‌‌ها حاضر می‌شد، بی‌گمان یک شایعه‌ی بی‌اساس را به عنوان تیتر اول خود انتخاب نمی‌کرد.
اما نشریه سراج ارگان بسیج دانشجویی گامی فراتر از جاد برداشته و آمارهای دروغین منتشر کرده است، جالب این است که آمارهای منتشر شده‌ی ما را هم تکذیب کرده است. آماری را که در ویژه‌نامه‌ی گذشته منتشر کردیم بر اساس اطلاعاتی بود که از گروه‌ها و آموزش دانشکده کسب کردیم و این آمار مزین به مهر آموزش دانشکده نیز هست. کسی می‌تواند در این آمار تردید ایجاد کند که آمار موثق‌تری داشته باشد. با توجه به این که تنها منبع خبر در مورد آمار دانشجویان گروه‌ها و آموزش دانشکده است، آمار ما قطعی است.
پیش از این که آمار حد نصاب را به دست بیاوریم، هیچ کس آمار موثقی ارائه نداده بود، صحبت‌هایی که در طول انتخابات می‌شد صرفاً حدس و شایعه بود و دانشجویان علاقمند به شورای صنفی برای ایجاد انگیزه و حساسیت بیشتر در میان دانشجویان و کشاندن آنان به پای صندوق‌ها ارقام بالایی را برای به حد نصاب رسیدن انتخابات اعلام می‌کردند. گویا سراج این اعداد را جدی گرفته است. یادآوری می‌کنیم که آمار را باید از منابعی کسب کرد که اطلاعات موثق دارند.
جالب توجه این است که این نشریه انتشار میزان مشارکت دانشجویان را مغایر با منافع دانشگاه تشخیص داده است. اول این که هر کسی که اندک دانشی در زمینه‌ی ریاضی داشته باشد می‌داند که با در دست داشتن درصد مشارکت دانشجویان آمار تعداد دانشجویان به دست نمی‌آید. درصد مشارکت کسری است که صورت و مخرج آن می‌تواند متفاوت باشد. یک معادله است و دو مجهول و بی‌نهایت جواب. ما فقط درصد مشارکت را اعلام کردیم، نه آمار کل دانشجویان مشخص شده است و نه آمار تعداد رأی دهندگان. دوم، برای کسب اطلاعات لازم در مورد تعداد دانشجویان راه‌های مشخصی وجود دارد همان طور که هم‌کاران پنجره می‌دانستند که این آمار را باید از آموزش دانشکده بگیرند، فرمانداری هم این قدر تجربه دارد و می‌تواند در صورت لزوم از مراجع معتبر به راحتی این آمار را کسب کنند. نشریه‌ی دانشجویی در هیچ جای دنیا منبع کسب خبر در مورد آمار دانشگاه نیست. سوم، این انتخابات فقط در سه دانشکده برگزار شد، فرمانداری چگونه می‌تواند آن را به کل دانشگاه تعمیم بدهد و سهمیه را تعیین کند؟ بنابراین نگرانی در مورد سهمیه آرد دانشگاه کاملاً بی‌اساس است.
سراج پرسشی را در مورد «بی‌رقبتی» دانشجویان مطرح کرده است (که احتمالاً منظور همان «بی‌رغبتی» است.) بعد از این همه سال وقفه در تشکیل شورای صنفی، مشارکت دانشجویان در این دوره اتفاقاً بسیار زیاد بود. شاید «بی‌رغبتی» در مورد رأی دادن به گروه‌های خاصی مشهود بود، اما حقیقتاً حضور دانشجویان غافل‌گیرکننده بود به گونه‌ای که حتا ائتلاف پیروز انتخابات نیز این میزان مشارکت را پیش‌بینی نمی‌کرد. پرسش دیگری که در این زمینه قابل طرح است این است که اگر حقیقتاً سراج نگران رغبت دانشجویان به انتخابات بوده است، چرا پیش از این، مطلب درخوری را در مورد شورای صنفی منتشر نکرده است؟ و درست پس از این که انتخابات با حضور گسترده دانشجویان برگزار شد، از تشکیل شورای صنفی ابراز نگرانی می‌کند و تشکیل آن را «نخستین گام به زیان دانشجویان» می‌داند.
گویا نگرانی برخی تشکل‌های اسلامی از این است که چون ائتلاف پیروز انتخابات گرایشی به تشکل آنان ندارد، ممکن است به سمت نیروهای مقابل گرایش داشته باشد. خوش‌بختانه ائتلاف هم‌پیمانان به هیچ یک از تشکل‌های اسلامی دانشگاه وابسته نیست و این نگرانی کاملاً بی‌مورد است. بهتر است تشکل‌های اسلامی به جای ابراز نگرانی از تشکیل شورای صنفی که حقیقتاً خلأ حضور آنان در این چند سال کاملاً احساس می‌شد، به دفاع و حمایت از این شورا بپردازند.