هم‌پیمانان

"عدس پلو با خورش+میوه+ماست" عنوان غذایی است که هر دو هفته یک بار سرو می شود. امشب خورش آنقدر شور شده بود که قابل خوردن نبود. این مسئله آنقدر تکراری هست که نتوان با اتفاقی بودن توجیه اش نمود. میوه هم طبق معمول نارس(کال) بود. دلیل چیست؟ پیمانکار جواب درست نمی دهد. همکاران سابق در شورای صنفی به ازای هریک بار حضور دسته جمعی در سلف، دست کم حدود ده بار به مرخصی می روند. آقایان کار دانشجویی سلف هم کاری جز گله کردن از پیمانکار سلف سرویس بلد نیستند؛ جالب اینکه پیش پیمانکار سلف هم از دانشجویان گله می کنند. مثل این که کار دانشجویی "تسکین قلوب جریحه دار" از گروه روانشناسی گرفته باشند( آنقدر مخ آدمو کار می گیرن و مغز آدمو میخورن که دیگه حتی جرأت نمی کنی از کنارشون رد بشی و بهشون سلام کنی).

در مورد میوه پاسخ مسئولین این بوده که زاهدان از شهرهای تولید کننده فاصله زیادی دارد. آقایان مسئول!، برای نمک بیش از حد غذا که صرفاَ به پیمانکار مربوط می شود چه دلیلی دارید؟ چرا نظارت لازم صورت نمی گیرد؟ مگر نمک زیاد فشار خون را بالا نمی برد؟ مگر آب کشی(جذب آب) زیاد غذاهای چرب(البته غذای دانشگاه بیشتر خشک است تا چرب) و شور معده را حجیم نمی کند؟ مگر دانشجو می تواند پروتئین مورد نیاز مغز و بدنش را با خوردن مقدار کافی از این
خورش بسیار شور تأمین کند؟ مگر میوه کال فیبر و ویتامین مورد نیاز بدن دانشجو را فراهم می کند؟ مگر عقل سالم در بدن سالم نیست؟ آیا کارایی ذهنی و بدنی دانشجو پایین نمی آید؟ مگر هدف دانشجو کسب و تولید دانش از طریق فعالیت های ذهنی و بعضاَ بدنی نیست؟ مگر هدف دانشگاه انتقال و تولید دانش نیست؟ آیا اینچنین دانشگاهی می تواند داعیه موفق بودن در تأمین رفاه لازم برای پیشرفت علمی دانشجویان را داشته باشد؟؟؟
مطمئناَ وقتی چند بار غذای شور سرو شود، دانشجو دیگر تمایلی به گرفتن مقدار تعیین شده به عنوان سهمیه اش را نخواهد داشت، چون هر چه کمتر از این غذا بخورد سالم تر خواهد ماند. نیازی به توضیح نیست که ادامه همین روند عدم نظارت، زمینه سوء استفاده ی ازخدابی خبران را فراهم می نماید...