بهروز گراوند*
«در حد آرزوهایت تلاش کن یا در حد تلاشت آرزو کن« (شکسپیر)
نشریات انجمنهای علمی معرف علم و سطح سواد گروههای مربوطه میباشند. اخیراً شمارهای از نشریه «اندیشه نو» وابسته به انجمن علمی گروه تاریخ چاپ شده است که تمام نشریات دانشگاه را زیر سوال برد و من را موظف به نوشتن این مطلب کرد.
ملاکِ دادن مجوز انتشار به نشریات چیست که افرادی ناآگاه در این حوزه به خود جسارت میدهند بدون تجربه و آگاهی از اصول نشریاتی به چاپ و نشر اقدام کنند؟ آیا گروه تاریخ و دانشجویان تاریخ اینقدر بیبضاعت هستند که نشریهای چون »اندیشه نو«را به چاپ رسانند؟ من به عنوان یک دانشجوی تاریخ خود را بسیار خوار و حقیر دیدهام و در ذیل به عنوان نقد این نشریه میپردازم. امیدوارم که این مطلب، گامی برای استفاده بهتر از امکانات فرهنگیمان باشد.
- اولین مسأله طرح جلد میباشد؛ آیا مفرغی از لرستان که در وسط صفحه سفید آمده و با تیتر درشت برروی آن اندیشه نو را نوشتهاید با تاریخ اروپا یا تاریخ نیشابور یا شناخت اصطلاحات تاریخی و یا شب یلدا (که مطالب این نشریه بودند) ربطی دارد؟
در نشریهای که یک خط در مورد پیش از تاریخ نیامده به چه دلیل مفرغی از لرستان را در صفحه اول و آن هم بدون هیچگونه کار گرافیکی آورده شده است و بر روی آن اندیشه نو نوشته شده است؟
- فونت مطالب نشریه 16 یا 17 میباشد و همچنین نوع خط هم متفاوت است این کار، آیا دلیلی بهجز پر کردن صفحات با مطالب کم، چیز دیگری میتواند داشته باشد؟ یا اینکه خوانندگان را کور فرض کردهاید؟
آیا تاریخ چندهزارساله ما و جهان نمیتواند به اندازهی 8 صفحه مطلب داشته باشد؟
- آیا صفحهآرایی نشریات را نگاهی کردهاید؟ شاید هم خواسته بودید تا نوعآوری کنید. اندیشهی نو را رها کرده و به صفحهآرایی نو پرداختهاید.
(عدم ستونبندی - نداشتن لید برای مطالب- زمینه کاملاً سیاه که خواندن مطالب را دشوار کرده است- ایرادات تایپی و غلطهای املایی زیاد از جمله ضعفهای نشریه در این زمینه میباشند.)
- در مورد مطالب؛ بعضی از این مطالب اشتباه ذکر شدهاند و هیچ طرح نو و نگاه علمی در این نشریه دیده نمیشود. مطلب «ایران من» عیناً در اینترنت وجود دارد. «چرا تاریخ» رونوشتی از نویسنده ذکر شده است که این امر هیچگونه گردآوری نبوده و تنها میتوانید بگویید که رونوشت خانم «جاشی» نه گردآورنده.
آقای احسان ابراهیمی، این اصطلاحات هیچکدام تاریخی نبوده و همه سیاسی میباشند. اصطلاحات تاریخی با این اصطلاحات سیاسی متفاوت است که البته همین را هم به درستی نیاوردهاید.
متن شب یلدا نیز مانند «ایران من» برگرفته از اینترنت است و این دفعه بدون ذکر نام نویسندهی اصلی و تنها اثر فکری خانم «بازگیری» جمله «هر شبتون یلدا» میتواند باشد·
*دانشجوی رشتهی تاریخ
توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آنجا که پیامهای این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج میشود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زنندهای روبرو شوید یا تبلیغات سایتهای غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیامها بر عهدهی فرستندگان آنهاست.